Η σκοτεινή όψη της Αστυνομίας Κύπρου

Ένα από τα πολλά ζητήματα που προέκυψαν, μετά την τραγωδία στο Ζύγι στις 11/7/2011, το οποίο αξίζει ιδιαίτερης προσοχής, ήταν η πρωτοφανής για ειρηνική διαδήλωση στην Κύπρο, επίδειξη αστυνομικής βίας στις 12/7/2011 έξω από το Προεδρικό. Συγκεκριμένα:

α) Μαρτυρήσαμε ρίψη δεκάδων δακρυγόνων, τα οποία ρίχνονταν από τους αστυνομικούς αδιάκριτα στα βάθη της διαδήλωσης, με ξεκάθαρο σκοπό τη διάλυση και τον αποσυντονισμό της, πιθανόν και την πρόκληση προς θερμοκέφαλους για να αντιδράσουν, ώστε αν δε διαλυθεί, να αμαυρωθεί μία ειρηνική και πολιτισμένη διαμαρτυρία. Το ότι προηγήθηκαν από ολιγάριθμη ομάδα, ελάχιστες πέτρες ή μπουκάλια με νερό εναντίον αστυνομικών, οι οποίοι ήταν πάντως επαρκώς προστατευμένοι με κράνη και ασπίδες, δεν μπορεί να αποτελέσει πειστική δικαιολογία για την αδιάκριτη ρίψη δακρυγόνων σε χιλιάδες πολίτες, ανάμεσα στους οποίους και ηλικιωμένοι και μικρά παιδιά (μέχρι και στο νοσοκομείο κατέληξαν για παροχή πρώτων βοηθειών κάποιοι συμπολίτες μας) και μόνο θυμηδία μπορούν να προκαλέσουν οι αμετροεπείς και καθόλα ανακριβείς δηλώσεις του Εκπρόσωπου Τύπου της Αστυνομίας και οι κατασκευασμένες αστήρικτες φαντασιώσεις περί κατάληψης του Προεδρικού.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι με πρόσφατη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εναντίον της Τουρκίας (της αστυνομικής δύναμης της οποίας υπερέβηκαν σε ζήλο οι Κύπριοι αστυνομικοί!), στην υπόθεση Oya Ataman vs Turkey (υπόθεση 74552/01, απόφαση 5/12/2006) παρόμοια ρίψη δακρυγόνων εναντίον διαδηλωτών θεωρήθηκε ως δυσανάλογη ενέργεια που επεμβαίνει στο πυρήνα του άρθρου 11 της ΕΣΔΑ (δικαίωμα του συνέρχεσθαι). Επίσης άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να παραβιάζεται το άρθρο 3 της ΕΣΔΑ (απαγόρευση βασανιστηρίων και απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης) όταν υπάρξουν σχετικές συνέπειες στην υγεία κάποιου ατόμου, καθότι η χρήση των συγκεκριμένων χημικών προκαλεί αναπνευστικά προβλήματα, ναυτία, εμετούς, σπασμούς, πόνους στο στήθος, νέκρωση ιστών, μέχρι και εσωτερικές αιμορραγίες.

β) Είδαμε, εμείς οι Κύπριοι πολίτες, να κατέρχονται για πρώτη φορά σε ειρηνική διαδήλωση, τεθωρακισμένα με δεκάδες ένστολους ροπαλοφόρους που χτυπούσαν αδιάκριτα εναντίον διαδηλωτών και που προέβηκαν σε εξωφρενικές παράνομες συλλήψεις πολιτών, χωρίς να στοιχειοθετούνται οιαδήποτε αδικήματα. Έγιναν συλλήψεις: πολίτη που απλά παραπονέθηκε για τα δακρυγόνα, γιατρού που έδινε πρώτες βοήθειες (με την ειρωνική “διαβεβαίωση” των ένστολων ροπαλοφόρων ότι “θα δώσουμε εμείς τις πρώτες βοήθειες”!!!), και πολίτη που απλά φωτογράφιζε την αστυνομική επιδρομή.

γ) Έχουν δημοσιοποιηθεί μαρτυρίες και καταγγελίες διαδηλωτών για πρωτοφανείς κακοποιήσεις τους, με ρίψη στο έδαφος, χτυπήματα στο πρόσωπο και στο σώμα, αλλά και άλλη απάνθρωπη και ταπεινωτική μεταχείριση κατά την κράτησή τους. Σε συγκεκριμένη περίπτωση, πληροφορηθήκαμε για ρίψη δακρυγόνου ουσίας εναντίον κρατουμένων, σε κλειστό χώρο και είναι ευτύχημα το ότι δε θρηνήσαμε κάποιο νέο θύμα ως συνέπεια κρατικής αυθαιρεσίας.

Η επιμονή της ηγεσίας του Σώματος να υποστηρίζει και να συγκαλύπτει τις αστυνομικές ενέργειες της Τρίτης 12/07/2011, όπως εκφράστηκε με ιδιαίτερο ζήλο από τον εκπρόσωπο Τύπου της Αστυνομίας, ο οποίος φάνηκε κάπως να συγχέει το ρόλο του με αυτόν του κυβερνητικού εκπροσώπου, μόνο τροφοδοτεί τέτοια φαινόμενα και δίδει προκαταβολικά το πράσινο φως για την επανάληψή τους. Μία Αστυνομία όμως που δε σέβεται τα δικαιώματα των πολιτών, που διέπεται από απολυταρχικές νοοτροπίες και που χρησιμοποιεί τεθωρακισμένα οχήματα και ένστολους ροπαλοφόρους για να σκορπίζει τη βία και τον τρόμο στους πολίτες, μία Αστυνομία που αποδεδειγμένα πλέον γίνεται όλο και χειρότερη και όλο και πιο χειραγωγημένη από πολιτικές σκοπιμότητες, δεν έχει καμία θέση σε μία σύγχρονη δημοκρατία και καμία θέση σε ένα ημικατεχόμενο κράτος, όπου οι θεσμοί επιβάλλεται και να λειτουργούν, αλλά και να απολαμβάνουν της εμπιστοσύνης των πολιτών.