Ο Δ.ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΑΜ ΩΣ “ΟΠΙΟ ΤΟΥ ΛΑΟΥ”

Πριν λίγους μήνες, με κάθε καλή πρόθεση, καλέσαμε τον κ. Χριστόφια να προβεί σε μια στοιχειώδη επανόρθωση. Να ξαναχτίσει τη θρυμματισμένη από τον ίδιο ενότητα, που επιβάλλεται να έχει ο λαός μιας ημικατεχόμενης πατρίδας.

Δυστυχώς όμως, οι ενέργειές του έκτοτε, είτε υπό μορφή επιπόλαιων δηλώσεων που ξεσηκώνουν αντιδράσεις, είτε υπό μορφή περαιτέρω παραχωρήσεων προς την τουρκική πλευρά (κυρίως στο λεγόμενο περιουσιακό) έχουν διαψεύσει ακόμη και τις χειρότερες και τις πιο απαισιόδοξές μας προβλέψεις.

Ειδικά οι πρόσφατες δηλώσεις του στο Εθνικό Συμβούλιο, εναντίον του Αρχιεπισκόπου Κύπρου, ότι χρηματοδοτεί το ακροδεξιό ΕΛΑΜ, δεν μπορούν να μείνουν ασχολίαστες. Όχι, γιατί φιλοδοξούμε να γίνουμε απολογητές του -πολλές φορές ασυγκράτητου- Αρχιεπισκόπου Κύπρου, αλλά γιατί φαίνεται ότι, όσο περνά ο καιρός, τόσο περισσότερο εκτροχιάζεται ο κ. Χριστόφίας, κονιορτοποιώντας την ενότητα, αλλά και ταλαιπωρώντας τη λογική μας.

Κατά πρώτο λόγο, πρέπει να αναφερθεί ότι τέτοιες ανυπόστατες και ατεκμηρίωτες κατηγορίες, δεν είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιούνται εναντίον πολιτικών αντιπάλων από τον κ. Χριστόφια και το περιβάλλον του. Δεν είναι μήπως εκείνοι που εκτόξευαν ελαφρά τη καρδία παρόμοιες κατηγορίες εναντίον του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου, για δήθεν επαφές με την ΕΟΚΑ Β' κατά το 2008 (και τις οποίες ουδέποτε τεκμηρίωσαν και δυστυχώς ουδέποτε ανακάλεσαν); Δεν είναι αυτοί που κατηγορούσαν τα Blogs του διαδικτύου ότι προσπαθούν να επιτύχουν τη “φυσική εξόντωση του κ. Χριστόφια”; Δεν είναι αυτοί που στιγματίζουν το Γ.Λιλήκκα ως ένα σύγχρονο “Εμμάνουελ Γκόλντσαϊν” που συνωμοτεί με ένα υπόγειο “συντονιστικό κέντρο” εναντίον της κυβέρνησης του “Μεγάλου Αδελφού”, και δεν είναι αυτοί που κάλεσαν τον κόσμο τους να “περάσει από πάνω του σαν οδοστρωτήρας”; Δεν είναι οι ίδιοι που καθύβριζαν πριν λίγο καιρό τον ιστορικό ηγέτη του κυπριακού ελληνισμού, τον πάντα παρόντα στους αγώνες Βάσο Λυσσαρίδη, ως “'ανθρωπο που δεν πρόσφερε με έργα για την Κύπρο” και το μετριοπαθή σοσιαλιστή Γ. Ομήρου ως “έχοντα κονιορτοποιημένο εγκέφαλο”; Δεν είναι ομάδες με στενούς δεσμούς με την κυβέρνηση του κ. Χριστόφια, που λασπολογούν ασύστολα, ακόμη και εναντίον εγχώριων αριστερής ιδεολογίας ομάδων, διεθνούς μάλιστα κύρους, όπως η Πρωτοβουλία του κυπριακού Indymedia, τα μέλη της οποίας ταμπελώνονται και δυσφημούνται σήμερα, μέσα από μία μαζική διεθνή εκστρατεία λάσπης από παρακρατικές ομάδες του κ. Χριστόφια, ως “κρυπτοφασίστες και εθνικιστές”, γιατί (ω τι έγκλημα!) αντιτίθενται στη (διαιρετική και άδικη) Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία;

Κατά δεύτερο λόγο, πρέπει να λεχθεί ότι ο κ. Χριστόφιας και η κυβέρνησή του, δεν είναι και οι καταλληλότεροι για να κατακρίνουν το ΕΛΑΜ. Γιατί ποιος άραγε έχει πιο ακραίες μεθόδους και ποιος υιοθετεί πιο ακραίες απόψεις; Το ΕΛΑΜ που παρελαύνει στους δρόμους με διάφορα (ομολογουμένως καταδικαστέα και ρατσιστικά πολλές φορές) συνθήματα ή μήπως αυτοί που καταθέτουν επιστημονικά και πολιτικά φαύλες και ρατσιστικές προτάσεις που παραχωρούν τις ελληνοκυπριακές περιουσίες στα κατεχόμενα προς όφελος των σφετεριστών τους; Είναι το ΕΛΑΜ που οργανώνει πρωινές επιδρομές με αστυνομικά αποσπάσματα στα σπίτια μας (τα οποία μάλιστα φρόντισαν να μας διατρανώσουν διά ζώσης και διά των εκφραστικών οργάνων τους, το ότι κατευθύνονταν από το Προεδρικό!); Είναι το ΕΛΑΜ που συλλαμβάνει διαδηλωτές γιατί φώναζαν συνθήματα ή μοίραζαν φυλλάδια; Είναι το ΕΛΑΜ που διώκει ποινικά (χωρίς επιτυχία) εκδότες εφημερίδων για δήθεν άσεμνα δημοσιεύματα; Είναι το ΕΛΑΜ που ζητεί απολύσεις δημοσιογράφων από τους εκδότες τους; Είναι το ΕΛΑΜ που ταμπελώνει και καθυβρίζει πολίτες και ΜΜΕ ως “φασίστες-εθνικιστές”; Είναι το ΕΛΑΜ που προωθεί μη αποδεκτές από τους πολίτες λύσεις, με εθνικά διαχωριστικό περιεχόμενο και που, χωρίς την έγκριση του λαού και χωρίς ανταλλάγματα εκχωρεί κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Ηνωμένο Βασίλειο για 2 γενιές (“children and grand-children”);

Και ποιος είναι άραγε που ευθύνεται για τη δημιουργία και υπερστελέχωση του ΕΛΑΜ τα τελευταία χρόνια; Ποιος είναι που με τα ελληνοφοβικά του σύνδρομα και τις ανιστόρητες δηλώσεις του (για στενότερες σχέσεις με τους Σύριους αντί τους Έλληνες, για “εισβολή της Ελλάδας στην Κύπρο”, για “ωραίους Έλληνες” κ.α.) αλλά και την πρόχειρη μεταναστευτική πολιτική του, έχει δημιουργήσει τόση ανασφάλεια στους πολίτες και έχει καλλιεργήσει το έδαφος για ακραίες, αντιδραστικές και ξενοφοβικές ομάδες τύπου ΕΛΑΜ;

Όσον αφορά δε το κεφάλαιο των χρηματοδοτήσεων, αν κάποιος πρέπει να λογοδοτήσει στο λαό, είναι αυτός που κατηγορείται δημόσια (και δεν έχει ακόμη δώσει απαντήσεις) ότι μεγάλο μέρος από τον οβολό των μελών του τον παρείχε επί χρόνια, στους υποστηρικτές του Αττίλα και της εισβολής-κατοχής στα κατεχόμενα, δηλαδή τον πρώην πολιτικό προϊστάμενο της κατοχής, Μ.Α. Ταλάτ και το λεγόμενο κόμμα του. Τα σχετικά ερωτήματα που απηύθηνε ο Μιχάλης Ιγνατίου για το εν λόγω θέμα προς τους κυβερνώντες («Φιλελεύθερος» 11/4/2010), μετά από αποκαλύψεις υπαλλήλων ξένης πρεσβείας, παραμένουν ακόμη αναπάντητα.

Ο κ. Χριστόφιας όφειλε να είναι πιο προσεκτικός. Ή, μήπως, η συνεχής χρήση και διαφήμιση του ΕΛΑΜ από το προεδρικό περιβάλλον, δεν είναι προϊόν απροσεξίας, αλλά γίνεται εκ του πονηρού, αποσκοπώντας σε πόλωση του πολιτικού κλίματος, σε εσωτερική συσπείρωση του κυβερνώντος κόμματος και σε αποπροσανατολισμό των πολιτών από τα πραγματικά προβλήματα και τα πραγματικά (οικονομικά και άλλα) σκάνδαλα που ταλανίζουν τον τόπο μας επί των ημερών του κ. Χριστόφια; Μήπως τελικά το ΕΛΑΜ, είναι το μοντέρνο, κυβερνητικής εμπνεύσεως, “όπιο του λαού”;