Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ημερομηνίας 7/10/2009, στην υπόθεση Rantsev εναντίον Κύπρου και Ρωσσίας, είναι μια απόφαση κόλαφος τόσο εναντίον της Ρωσσίας, όσο και εναντίον της Κύπρου και είναι η πιο σημαντική μέχρι σήμερα δικαστική απόφαση διεθνούς δικαστηρίου, που σχετίζεται με το ζήτημα της παράνομης διακίνησης/εμπορίας προσώπων (Τrafficking).
Η υπόθεση, η οποία καταχωρήθηκε από τον πατέρα της Οξάνα Ράντσεβα, αφορούσε το θάνατο μίας «καλλιτέχνιδας καμπαρέ».
«Καλλιτέχνιδας καμπαρέ»: έτσι «μάθαμε», εθελοτυφλώντας, να αποκαλούμε τις -κατά κανόνα- υπό εκμετάλλευση και υπό εκπόρνευση, νεαρές οικονομικά απελπισμένες αλλοδαπές. Αυτές που όλοι ξέρουμε πολύ καλά ότι είναι θύματα σύγχρονου δουλεμπορίου, αλλά καταντήσαμε να θεωρούμε την απάνθρωπη εκμετάλλευσή τους ως κάτι το φυσιολογικό.
Βγάζουν μάλιστα και πόρισμα διάφοροι φωστήρες: "θέλουν τα τζιαι παθαίνουν τα" ή "ξέρουν γιατί έρκουνται", λένε. Ως να τους δόθηκε ποτέ πραγματική επιλογή και να μην είναι θύματα κυκλωμάτων που (ακόμη και στο πιο ήπιο σενάριο) εκμεταλλεύονται τη νεανική αφέλεια και την οικονομική ανέχεια.
Η Οξάνα Ράντσεβα βρήκε το θάνατο, προσπαθώντας να δραπετεύσει από ένα διαμέρισμα, όπου «κρατείτο» από τον εργοδότη της. Στον οποίο την παρέδωσαν οι «φωστήρες» της Αστυνομίας μας, αναγκάζοντάς την ουσιαστικά να τον ακολουθήσει και να τεθεί υπό τον περιορισμό του. Το τραγικό αποτέλεσμα, ήταν ο θάνατος της Ράντσεβα, ο οποίος όπως το Δικαστήριο διαπίστωσε δε θα επερχόταν εάν δεν προσπαθούσε να διαφύγει, από ένα χώρο όπου δεν έπρεπε να βρισκόταν και δεν έπρεπε να κρατείτο.
Το ΕΔΑΔ, το οποίο σε μεγάλο βαθμό βασίστηκε στις διαπιστώσεις της δικής μας Επιτρόπου Διοικήσεως (στην οποία αξίζουν συγχαρητήρια), καταδίκασε την Κύπρο για παραβίαση του άρθρου 4 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, λόγω έλλειψης ενός διοικητικού πλαισίου το οποίο να εμποδίζει τη διακίνηση προσώπων σε γενικό επίπεδο και λόγω της παράλειψής της να λάβει εξατομικευμένα προστατευτικά μέτρα ειδικά για την περίπτωση της Ράντσεβα. Καταδίκασε επίσης τη Ρωσσία, λόγω της παράλειψής της να διερευνήσει το ζήτημα της διακίνησης, το οποίο ξεκίνησε από το έδαφός της. Η Κυπριακή Δημοκρατία καταδικάστηκε επίσης για την παράνομη κράτηση της Ράντσεβα, στην οποία συνέδραμαν τα όργανά της.
Αυτή η καταδίκη μας άξιζε πέρα για πέρα. Ήταν ένα χαστούκι πάνω σε μία χώρα, που παρά τον πόνο, τους εξευτελισμούς και τους βιασμούς των δικών της γυναικών το 1974 (μια τέτοια περίπτωση περιγράφει σήμερα στο blog του ο συνάδελφος Μαρίνος Κλεάνθους), αντιμετωπίζει το φαινόμενο του σύγχρονου δουλεμπορίου γυναικών, ως κάτι το φυσιολογικό. Μια χώρα, όπου κάποιοι πολιτικοί μας, είχαν μάλιστα και το θράσος, πριν λίγα χρόνια, να διαλαλούν ότι το «όνειρο 45% των γυναικών της Ανατολικής Ευρώπης είναι να γίνουν πόρνες».
Ας ελπίσουμε ότι αυτός ο διεθνής μας εξευτελισμός, τουλάχιστον θα μας βοηθήσει να δούμε το πρόβλημα κατάματα και να λάβουμε ουσιαστικά μέτρα ενάντια στο παγκόσμιο καρκίνωμα της εμπορίας προσώπων που έχει δυστυχώς βρεί ιδιαίτερα εύφορο έδαφος στη «σύγχρονη» «ευρωπαϊκή» Κύπρο.
Η υπόθεση, η οποία καταχωρήθηκε από τον πατέρα της Οξάνα Ράντσεβα, αφορούσε το θάνατο μίας «καλλιτέχνιδας καμπαρέ».
«Καλλιτέχνιδας καμπαρέ»: έτσι «μάθαμε», εθελοτυφλώντας, να αποκαλούμε τις -κατά κανόνα- υπό εκμετάλλευση και υπό εκπόρνευση, νεαρές οικονομικά απελπισμένες αλλοδαπές. Αυτές που όλοι ξέρουμε πολύ καλά ότι είναι θύματα σύγχρονου δουλεμπορίου, αλλά καταντήσαμε να θεωρούμε την απάνθρωπη εκμετάλλευσή τους ως κάτι το φυσιολογικό.
Βγάζουν μάλιστα και πόρισμα διάφοροι φωστήρες: "θέλουν τα τζιαι παθαίνουν τα" ή "ξέρουν γιατί έρκουνται", λένε. Ως να τους δόθηκε ποτέ πραγματική επιλογή και να μην είναι θύματα κυκλωμάτων που (ακόμη και στο πιο ήπιο σενάριο) εκμεταλλεύονται τη νεανική αφέλεια και την οικονομική ανέχεια.
Η Οξάνα Ράντσεβα βρήκε το θάνατο, προσπαθώντας να δραπετεύσει από ένα διαμέρισμα, όπου «κρατείτο» από τον εργοδότη της. Στον οποίο την παρέδωσαν οι «φωστήρες» της Αστυνομίας μας, αναγκάζοντάς την ουσιαστικά να τον ακολουθήσει και να τεθεί υπό τον περιορισμό του. Το τραγικό αποτέλεσμα, ήταν ο θάνατος της Ράντσεβα, ο οποίος όπως το Δικαστήριο διαπίστωσε δε θα επερχόταν εάν δεν προσπαθούσε να διαφύγει, από ένα χώρο όπου δεν έπρεπε να βρισκόταν και δεν έπρεπε να κρατείτο.
Το ΕΔΑΔ, το οποίο σε μεγάλο βαθμό βασίστηκε στις διαπιστώσεις της δικής μας Επιτρόπου Διοικήσεως (στην οποία αξίζουν συγχαρητήρια), καταδίκασε την Κύπρο για παραβίαση του άρθρου 4 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, λόγω έλλειψης ενός διοικητικού πλαισίου το οποίο να εμποδίζει τη διακίνηση προσώπων σε γενικό επίπεδο και λόγω της παράλειψής της να λάβει εξατομικευμένα προστατευτικά μέτρα ειδικά για την περίπτωση της Ράντσεβα. Καταδίκασε επίσης τη Ρωσσία, λόγω της παράλειψής της να διερευνήσει το ζήτημα της διακίνησης, το οποίο ξεκίνησε από το έδαφός της. Η Κυπριακή Δημοκρατία καταδικάστηκε επίσης για την παράνομη κράτηση της Ράντσεβα, στην οποία συνέδραμαν τα όργανά της.
Αυτή η καταδίκη μας άξιζε πέρα για πέρα. Ήταν ένα χαστούκι πάνω σε μία χώρα, που παρά τον πόνο, τους εξευτελισμούς και τους βιασμούς των δικών της γυναικών το 1974 (μια τέτοια περίπτωση περιγράφει σήμερα στο blog του ο συνάδελφος Μαρίνος Κλεάνθους), αντιμετωπίζει το φαινόμενο του σύγχρονου δουλεμπορίου γυναικών, ως κάτι το φυσιολογικό. Μια χώρα, όπου κάποιοι πολιτικοί μας, είχαν μάλιστα και το θράσος, πριν λίγα χρόνια, να διαλαλούν ότι το «όνειρο 45% των γυναικών της Ανατολικής Ευρώπης είναι να γίνουν πόρνες».
Ας ελπίσουμε ότι αυτός ο διεθνής μας εξευτελισμός, τουλάχιστον θα μας βοηθήσει να δούμε το πρόβλημα κατάματα και να λάβουμε ουσιαστικά μέτρα ενάντια στο παγκόσμιο καρκίνωμα της εμπορίας προσώπων που έχει δυστυχώς βρεί ιδιαίτερα εύφορο έδαφος στη «σύγχρονη» «ευρωπαϊκή» Κύπρο.
4 σχόλια:
Είναι χαρακτηριστικό ότι άνκαι η Κυπριακή Δημοκρατία, με μονομερή της δήλωση, παραδέχτηκε ότι στην περίπτωση της Oxana Rantseva απέτυχε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της που απορρέουν από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρώπινων Δικαιωμάτων και προχώρησε (έστω και 8 χρόνια αργότερα) στο διορισμό 3 ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων για να διερευνήσουν τις συνθήκες θανάτου της Rantseva, το Δικαστήριο αρνήθηκε να τερματίσει την εξέταση της υπόθεσης, λαμβάνοντας υπόψη τόσο την έκταση του προβλήματος του trafficking στις χώρες της Ευρώπης, και ιδίως στην Κύπρο, όσο και την ανάγκη να αναλύσει την υποχρέωση των κρατών να λαμβάνουν μέτρα για την πρόληψη και την αντιμετώπισης του trafficking. Το Δικαστήριο έχει πια καταστήσει σαφές ότι η εμπορία προσώπων με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση συνιστά απειλή για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τις θεμελιώδεις ελευθεριες των θυμάτων του και άρα δεν είναι συμβατό με τις αρχές στις οποίες (οφείλει να) στηρίζεται μια δημοκρατική κοινωνία.
Παρόλη τη σημασία της απόφασης, για να «γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή». Με άλλα λόγια, καμιά δικαστική καταδίκη δεν μπορεί από μόνη της να επιφέρει την αλλαγή, ιδίως σε ζητήματα, τα οποία αφενός θίγουν τεράστια οικονομικά συμφέροντα, και αφετέρου άπτονται των πιο έντονων ατομικών συμπλεγμάτων και αδυναμιών των μελών μιας κοινωνίας που δεν έχει μάθει να διαχειρίζεται τα προβλήματά της, αλλά προτιμά να τα κρύβει κάτω από το χαλί ή να επιρρίπτει τις ευθύνες σε άλλους.
Αυτό που χρειάζεται είναι πρώτα απ' όλα να αντιληφθεί καθένας από εμάς ως ατομική του αποτυχία κι ως δική του ντροπή την προσβολή των δικαιωμάτων και την εκμετάλλευση οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου. Και μετά να αναλάβουν πραγματικά τις ευθύνες τους - κοινωνία και πολιτεία - και να εφαρμόσουν, επιτέλους, μέτρα και όχι ημίμετρα για την επίλυση του προβλήματος.
Εννοείται πως προϋποτίθεται η ύπαρξη ευαίσθητων, συνειδητοποιημένων και τολμηρών πολιτών και πολιτικών... Ιδού η Ρόδος!
Έμειναν τελικά, κάποια λίγα, στα οποία ακόμη συμφωνούμε:)
Να είσαι καλά.
Με μεγάλη μου ικανοποίηση ανακάλυψα εχτές ότι η Δημοκρατική Κίνηση Κυπρίων Φοιτητών Αγώνας, το πιο δυναμικό κομμάτι του ευρύτερου σοσιαλιστικού πατριωτικού κινήματος του τόπου μας, απέκτησε ιστοσελίδα που από τα πρώτα άρθρα που βλέπω μέσα είναι εμφανές ότι θα ταράξει τα νερά...
Η ιστοσελίδα είναι: www.agwnas.com
Νέα δημοσίευση στον 'Εμπροσθοφύλακα':
Η επιστροφή του Ππούνιου: Αποχώρησε η ΕΔΕΚ από την κυβέρνηση Χριστόφια
http://www.efylakas.com/archives/5380
Δημοσίευση σχολίου